|
Wanneer moet je je werkgever vertellen dat je
zwanger bent?
Volgens de wet ben je verplicht je zwangerschap
uiterlijk drie weken voor de beoogde
ingangsdatum van het verlof aan te kondigen.
Maar om problemen in de praktijk te voorkomen en
je baas niet voor het blok te zetten, is het
natuurlijk het beste om het zo snel mogelijk te
melden. Ook is het zo dat een zwangerschap een
contractverlenging in principe niet in de weg
mag staan. Als je een mondelinge toezegging voor
een contractverlenging hebt gekregen, vraag dan
ook nog om een schriftelijke toezegging, zodat
er later geen misverstanden over kunnen bestaan.
Is
zwangerschap een geldige reden voor ontslag?
Nee, je mag iemand niet ontslaan omdat ze
zwanger is. Maar het is niet zo dat je tijdens
je zwangerschap überhaupt niet ontslagen kunt
worden. Als er bijvoorbeeld een reorganisatie
gaande is, kan dit wel, maar dan heeft het
ontslag dus duidelijk een andere reden dan de
zwangerschap.
Stel, je werkgever heeft tijdens je
zwangerschapsverlof jouw werkzaamheden verdeeld
onder je collega’s en zegt na je zwangerschap dat je
overbodig bent geworden. Mag hij dit zomaar doen?
Nee, dit mag hij niet doen, want het is in
strijd met de wettelijke bepalingen. Als er een
algemene reorganisatie in het bedrijf gaande is
geweest, kan het echter wel zo zijn dat je
functie is opgeheven. Er zal dan wel gekeken
moeten worden of de werkgever bij de
reorganisatie de ontslagregels goed heeft
nageleefd.
Mag
een werkgever bepalen wanneer jouw
zwangerschapsverlof precies in moet gaan?
Nee, daar mag een werkgever zich niet mee
bemoeien. Stel dat je graag vier weken voor de
uitgerekende datum wilt stoppen met werken en je
baas wil liever dat je zes weken van te voren
verlof opneemt, dan hoef je dat niet te
accepteren.
Als
je baby later geboren wordt dan de uitgerekende
datum, gaat dit dan ten koste van je
zwangerschapsverlof?
Nee, hiervoor is een speciale regeling. Je houdt
altijd recht op tien weken verlof ná de
bevalling. Als je dus zes weken voor de
uitgerekende datum bent gestopt met werken en je
kindje wordt twee weken na de vermoedelijke
datum geboren, heb je in totaal recht op 18
weken verlof.
Mag
een werkgever het verzoek om na een zwangerschap
minder te gaan werken, weigeren?
Sinds enkele jaren heeft elke werknemer, die
minstens één jaar in dienst is bij een bedrijf,
het recht om minder (of meer) uren te gaan
werken. Een werkgever kan zo’n verzoek eigenlijk
alleen weigeren als er sprake is van
‘zwaarwegende bedrijfs- of dienstbelangen’. Maar
in de praktijk gebeurt dit zelden. Als je een
verzoek indient om drie dagen per week te mogen
werken in plaats van vijf, zou de werkgever dit
dus gewoon moeten toestaan.
Stel, je werkgever keurt minder werken alleen goed
als je een andere functie aanneemt. Moet je dit
accepteren?
Nee, het
recht op parttime werken is een wettelijk recht.
Parttime werken kan na het eerste dienstjaar
worden aangevraagd en daarna één keer per twee
jaar. Je dient een verzoek om parttime te morgen
werken vier maanden van tevoren schriftelijk in
te leveren bij je werkgever. Je moet dan wel
duidelijk aangeven welke verandering je wenst en
wanneer je dit in wilt laten gaan.
De werkgever mag jouw verzoek in principe niet weigeren tenzij hij zwaarwegende belangen kan aanvoeren waardoor het parttime werken niet in alle redelijkheid door kan gaan. Het kan dan zijn dat je werkgever aangeeft dat het slechts mogelijk is om parttime te werken als je functie wordt aangepast. In dat geval kun je daar zelf mee instemmen, maar het hoeft dus niet.
Hoe
werkt het als een man minder wil werken na de
geboorte van zijn kind?
Een vader kan een beroep doen op
ouderschapsverlof of op de algemene regeling die
elke werknemer het recht geeft om minder te gaan
werken. Ouderschapsverlof heeft standaard
betrekking op een periode van zes maanden
waarbij je steeds de helft van het aantal uren
per week verlof neemt. Dus als je normaal
gesproken 40 uur per week werkt, werk je dan
maar 20 uur. Met andere woorden: met
ouderschapsverlof werk je tijdelijk minder en de
algemene regeling om minder te gaan werken heeft
een meer definitief karakter.
Is
een werkgever eigenlijk verplicht om mee te betalen
aan de kinderopvang van zijn werknemers?
Nee, er bestaat geen wettelijke verplichting
voor de werkgever om aan kinderopvang mee te
betalen. Wel kan het zo zijn dat dit is
overeengekomen in de CAO of in de
arbeidsovereenkomst. In dat geval is de
werkgever wel gehouden om de gemaakte afspraken
na te komen. Als een werkgever wel meebetaalt
aan kinderopvang, is dit meestal 1/6e of 1/3e
deel van de totale kosten.
Hoe
zit het met een aanvullende tegemoetkoming kosten
kinderopvang?
Als je werkgever niet mee
wil betalen aan de kosten van jouw kinderopvang,
kun je in aanmerking komen voor een aanvullende
tegemoetkoming van de overheid. De
belastingdienst draagt bij en het bedrag hangt
af van je inkomen. Ook als je geen betaald werk
hebt, kun je recht hebben op een tegemoetkoming
in de kosten van je kinderopvang. Op de
site van de
Belastingdienst
lees je precies
wanneer je in aanmerking komt voor een
tegemoetkoming in de kosten kinderopvang.
Als
je door het kinderdagverblijf gebeld wordt dat je
kind ziek is en opgehaald moet worden, kun je dan
gewoon weg van je werk?
Ja, hiervoor geldt de regeling van het
calamiteitenverlof. In een acute noodsituatie
mag je bijvoorbeeld een paar uur verlof opnemen.
In principe zal je werkgever gedurende deze
korte periode je loon gewoon door moeten
betalen.
Stel dat je kind iets langer ziek is dan een dag en
je hebt even geen oppas, moet je dan je vrije dagen
opnemen?
Nee, je hoeft geen vrije dag op te nemen als je
plotseling voor een ziek kind oppas hebt moeten
regelen. Je hebt in zo’n geval recht op
calamiteitenverlof. Wel is het
calamiteitenverlof bedoeld voor een
noodsituatie. Je krijgt de gelegenheid om in een
paar uur (of hooguit een paar dagen)
noodvoorzieningen te treffen.
|

