Dat sporten gezond is, weet iedereen. Maar aan de gevolgen van sportblessures wordt vaak minder gedacht. Wat zijn bijvoorbeeld je rechten als je op het voetbalveld door een tegenspeler onderuit gehaald wordt en een blessure oploopt, waardoor je tijdelijk niet meer kunt werken? Dennis Zutekouw werkt al bijna tien jaar als chauffeur bij een transportbedrijf en in zijn vrije tijd trapt hij graag een balletje. Tijdens een voetbaltoernooi kwam hij ten val, waardoor hij zijn kruisband scheurde. Het duurde ongeveer 4 á 5 maanden voordat Dennis weer hersteld was en tijdens die revalidatieperiode kon Dennis niet werken. Hij kwam in de ziektewet terecht. Zijn werkgever was hier uiteraard niet blij mee: om de kwaliteit van de dienstverlening op peil te houden, had het bedrijf een kracht als Dennis hard nodig. Is er voor de wet eigenlijk een verschil of je een blessure op straat oploopt en een blessure die je tijdens het sporten krijgt?

Feit: Tijdens sport en spel gelden andere regels dan in het gewone leven. Tijdens een voetbalwedstrijd is een bepaald risico op letsel geaccepteerd. Een flinke sliding met het risico op schade is op het voetbalveld geaccepteerd, maar op straat moet je zoiets natuurlijk vooral niet doen. Als deelnemer aan sport en spel accepteer je dat risico, maar waar dat risico eindigt, hangt erg af van de omstandigheden. Dit is nog altijd een beetje een grijs gebied.

Dennis besloot, nadat hij volledig gerevalideerd was en weer full time kon werken, ook weer te gaan voetballen. Omdat hij dacht dat het minder risicovol was, ging hij op advies van zijn fysiotherapeut zaalvoetballen. De werkgever van Dennis begreep wel dat het bedrijf niet kan bepalen wat Dennis in zijn vrije tijd doet, maar ging toch de discussie met Dennis aan. Dennis ging echter toch gewoon zaalvoetballen en na anderhalf jaar ging het weer mis: Dennis scheurde zijn kruisband volledig, waardoor hij weer in de ziektewet terechtkwam. De werkgever van Dennis was hier wederom niet blij mee en besloot voor eigen rechter te spelen. Er werd een klein deel van Dennis’ salaris ingehouden. Maar mag de werkgever dat zomaar doen?

Feit: De wet schrijft voor dat in geval van ziekte, ongeacht of dat het gevolg is van een blessure of een ziekte, de werkgever 70% van het laatst verdiende loon door moet betalen aan de werknemer. Daarnaast kunnen werkgevers en werknemers onderling in een CAO hebben afgesproken dat het loon wordt aangevuld tot 100%. Alleen als de werkgever kan aantonen dat de werknemer met opzet, dus moedwillig, geblesseerd is geraakt, hoeft de werkgever het loon niet door te betalen. Bovendien mag een werkgever zich helemaal niet bemoeien met het privéleven van z’n werknemers.

Dennis is niet met opzet geblesseerd geraakt, maar zijn werkgever laat het er niet bij zitten. De rechter moet nu beslissen bij wie de verantwoordelijkheid ligt voor de sportblessure bij Dennis. Als hij de werkgever in het gelijk stelt, kan dat grote consequenties hebben voor iedere sportende werknemer in Nederland: de werkgever zou zich dan kunnen bemoeien met het privézaken van de werknemer die eigenlijk helemaal buiten de werkrelatie vallen. Verder zou je dan als werknemer het risico lopen geen ziekengeld meer te krijgen wanneer je niet meer kunt werken door een sportblessure.

Dennis gaat er vanuit dat hij in zijn recht staat en wacht af wat de rechter zegt. De werkgever van Dennis wil uitsluitsel over waar de grens in dit soort gevallen ligt: bij de werknemer of de werkgever?