Wat is erkenning?
Erkenning is een
familierechtelijke
handeling die
erop is gericht
om een
familierechtelijke
betrekking te
laten ontstaan.
De erkenning
wordt vermoed in
overeenstemming
met de waarheid
(dat de man de
verwekker is) te
zijn gedaan,
maar van dit
vermoeden wordt
geen bewijs
gevraagd. Een
man die dus niet
de verwekker van
het kind is, kan
dus rechtsgeldig
een kind
erkennen. Wordt
het vermoeden
dat de erkenner
tevens verwekker
is weerlegd, dan
kan dat tot
vernietiging van
de erkenning
leiden. Als het
kind al is
erkend, kan het
niet nogmaals
door een andere
man worden
erkend. Bij een
man/man relatie
kan één van hen
het kind
erkennen en de
ander kan het
adopteren. Bij
een vrouw/vrouw
relatie zal de
vrouw die het
kind niet heeft
gebaard alleen
door middel van
adoptie ouder
van het kind
kunnen worden.
Hoe kan ik een
kind erkennen?
Erkenning kan
geschieden bij
akte van
erkenning, die
wordt opgemaakt
door een
ambtenaar van de
burgerlijke
stand of bij
notariële akte.
Wanneer de
erkenning door
middel van een
notariële akte
is gebeurd, moet
de notaris
onmiddellijk een
afschrift of
uittreksel van
de akte sturen
naar de
burgerlijke
stand van de
plaats waar de
geboorteakte van
het kind berust.
De erkenning
werkt vanaf het
moment dat ze is
gedaan. Het kind
kan ook al
erkend worden
vóórdat het
geboren is. Dit
wordt het
erkennen van de
ongeboren vrucht
genoemd. In dat
geval ontstaat
de
familierechtelijke
betrekking vanaf
de geboorte van
het kind. Bij de
erkenning kan
naamskeuze voor
het kind worden
gedaan. Als het
gaat om de
erkenning van
een nog
ongeboren
vrucht, kan een
uittreksel van
de akte
meegenomen en
ter gelegenheid
van de
geboorteaangifte
aan de ambtenaar
van de
burgerlijke
stand getoond
worden. Voor
erkenning is
toestemming van
de moeder van
het kind
vereist.
Wat zijn de
gevolgen van
erkenning?
- Er is sprake
van afstamming,
ofwel er is een
familierechtelijke
betrekking
onstaan;
- Er ontstaat
over en weer
erfgenaamschap;
- Er ontstaat
recht op omgang
en informatie;
- De ouders
kunnen ervoor
kiezen het kind
de naam van de
vader te geven;
- Er ontstaat
een verplichting
tot
levensonderhoud.
Hoe kan je om
wijziging van je
voorna(a)m(en)
verzoeken?
Wijziging van de
voornamen kan op
verzoek van de
betrokken
persoon of zijn
wettelijke
vertegenwoordiger
worden gelast
door de
rechtbank. De
nieuwe naam mag
geen
onbehoorlijke
naam zijn. Als
de rechtbank het
verzoek
toewijst, wordt
de beschikking
een latere
vermelding aan
de akte van
geboorte wordt
toegevoegd.
Wijst de
rechtbank het
verzoek af, dan
binnen drie
maanden hoger
beroep worden
ingesteld bij
het Gerechtshof
en – in geval
het beroep wordt
afgewezen in
cassatie bij de
Hoge Raad. In
alle gevallen is
een advocaat
nodig.
Hoe kan je om
wijziging van je
achternaam (ofwel
geslachtsnaam)
verzoeken?
Geslachtsnaam
van een persoon
kan op zijn
verzoek, of op
verzoek van zijn
wettelijk
vertegenwoordiger
worden
gewijzigd. Het
verzoek tot
wijziging moet
worden ingediend
bij het
Ministerie van
Justitie. De
adressering moet
als volgt
luiden:
Ministerie van
Justitie
Directie
Bestuurszaken
Postbus 20300
2500 EH Den Haag
Bij het verzoek
moet een
afschrift van de
geboorteakte
worden
meegezonden van
degene(n) voor
wie de
geslachtsnaamswijziging
wordt verzocht.
Dit is
verkrijgbaar bij
de gemeente waar
de geboorteakte
is
geregistreerd.
Voor het
indienen van dit
verzoek hoeft
geen advocaat te
worden
ingeschakeld.
Indien de
Minister van
Justitie
voornemens is
een voordracht
te doen voor een
koninklijk
besluit tot
inwilliging van
een verzoek tot
geslachtsnaamswijziging,
dan deelt hij
dit voornemen
schriftelijk mee
aan de verzoeker
en degene wiens
geslachtsnaam is
verzocht. Als
het verzoek op
de geslachtsnaam
van een
minderjarige
betrekking heeft
deelt hij dit
mee aan zijn
ouders en degene
aan wie de
minderjarige de
geslachtsnaam,
waarvan
wijziging is
verzocht,
rechtstreeks
ontleent. De
schriftelijke
mededeling van
het voornemen
geldt als een
beschikking.
Tegen deze
beschikking kan
binnen zes weken
hoger beroep
worden ingesteld
bij de rechtbank
sector
bestuursrecht en
vervolgens bij
de afdeling
bestuursrechtspraak
van de Raad van
State.
Mijn kind draagt
de naam van zijn
vader. De vader
en ik zijn echter
al sinds 10 jaar
uit elkaar. Kan
de naam van mijn
minderjarige kind
in die van mij of
van mijn huidige
partner worden
gewijzigd?
Voor
minderjarige
kinderen kan een
verzoek tot
naamswijziging
ingediend worden
om het kind de
naam van de
andere opvoeder
(moeder,
stiefvader,
pleegouder) te
geven. In alle
gevallen dient
het verzoek door
de wettelijke
vertegenwoordiger(s)
van het kind,
samen met degene
van wie de naam
gevraagd wordt,
ondertekend te
zijn. Wanneer
beide ouders het
gezag hebben,
moeten beide
ouders het
verzoek tot
naamswijziging
ondertekenen.
Voorwaarden voor
het toewijzen
van dergelijk
verzoek is dat
degene om wiens
naam wordt
verzocht het
kind een
bepaalde
aaneengesloten
periode moet
hebben verzorgd
en opgevoed (de
zogenaamde
verzorgingstermijn).
Voor kinderen
jonger dan 12
jaar geldt een
verzorgingstermijn
van 5 jaar. Voor
kinderen van 12
jaar en ouder
geldt een
verzorgingstermijn
van 3 jaar.
Bovendien wordt
een verzoek om
naamswijziging
alleen
toegewezen als
beide ouders
daarmee
instemmen.
Weigert een van
de ouders in te
stemmen dan
wordt het
verzoek op de
volgende gronden
alsnog
toegewezen:
- wanneer de
weigerende ouder
strafrechtelijk
is veroordeeld
wegens het
plegen van
misdrijven tegen
het kind;
- wanneer de
weigerende ouder
is ontzet van
het ouderlijk
gezag;
- wanneer de
verzoeker kan
aantonen dat de
weigerende ouder
niet meer dan
een vierde deel
van de periode
voorafgaande aan
de
verzorgingstermijn
van vijf jaar in
gezinsverband
met het kind
heeft
samengeleefd;
- als het kind
12 jaar of ouder
is en het wil,
ondanks de
weigering van de
andere ouder,
toch de
verzochte
achternaam
krijgen.
|
|
|
|
|
|
|
