Een kind krijgt bij de geboorte vaak de achternaam van de vader. Maar stel dat je als moeder de achternaam van je dochter wilt wijzigen in die van jou omdat de relatie met de vader inmiddels voorbij is, kan dat zomaar? Anne-Marie van der Lee kreeg zeven jaar geleden een dochter. Een jaar na de geboorte strandde de relatie met de vader van haar kind en nu heeft ze nauwelijks nog contact met hem. Anne-Marie voedt hun dochter in haar eentje op en de ex van Anne-Marie heeft een heel nieuw leven opgebouwd, maar hij blijft natuurlijk wel de biologische vader van haar kind. Voor Anne-Marie voelt het niet zo natuurlijk dat haar dochter de naam van haar ex draagt en ze zou haar dochter graag haar eigen achternaam geven. Maar heb je eigenlijk wel het recht om de naam van je dochter te wijzigen in je eigen achternaam?

Feit: Ja, dat recht heb je wel, maar er is wel toestemming van de vader nodig. Na een scheiding of het verbreken van een buitenhuwelijkse samenleving kan het kind de naam krijgen van degene die het kind verzorgt en opvoedt. Het is wel zo dat degene die zijn naam aan het kind wil geven het kind gedurende een bepaalde aaneengesloten periode moet hebben verzorgd en opgevoed. Als het kind jonger is dan 12 jaar, is deze periode vijf jaar. Als het kind ouder is dan 12 jaar is het verzorgingstermijn drie jaar.

Anne-Marie heeft haar ex inmiddels gebeld en hem haar verhaal voorgelegd. Het overviel hem wel een beetje, maar hij gaat er over nadenken. Hoe zit het eigenlijk met de rechten van het kind met betrekking tot een naamswijziging? Heeft hij/ zij er zelf eigenlijk ook iets over te zeggen?

Feit: Als het kind ouder is dan 12 jaar, is de wil van het kind doorslaggevend. Dat betekent dat als de andere ouder geen toestemming wil geven en het kind wil toch die naamswijziging, dat een rechter dat verzoek ook zal toewijzen.